G&E in de USA.
Deel 28: En nog meer bezoek...

mei 2004

Met de Bus naar de Bolero

Sinds vorig jaar zit ik op de Tol Toneelclub. Onder leiding van Annette Tol (dit verklaart de naam) krijgen wij, 6 Nederlandse vrouwen, les in het leren toneelspelen. We leren veel, en hebben de grootste lol met elkaar. Begin dit jaar besloten we, na heel veel wikken en wegen, dat het misschien toch wel leuk zou zijn als we een uitvoering zouden geven. We vonden dat we nog niet klaar waren voor een compleet toneelstuk, en dat zou ook wel erg veel instudeer-tijd vergen. Maar we wilden wel laten zien wat we het afgelopen jaar geleerd hadden. Dus stelde Annette een programma samen van korte scenes, met z'n zessen, met z'n tweeen, en zelfs solo's.
De uitvoering was op 15 mei in Sunnyvale, vlakbij ons huis. En ja, we hadden publiek! We hadden alle Nederlanders die we kenden, gevraagd om te komen, en uiteindelijk kwamen er een stuk of 45. Dus de zaal zat best vol.
De eerste scene speelde zich af bij de bushalte. Een voor een komen er mensen aanlopen. Elke persoon heeft zijn eigen stemming (boos, bang, opzichzelf, haastig). Hoe is de interactie tussen al die mensen? Wanneer komt de bus? Hoe stappen ze in?
In de laatste scene speelden we ook alle 6. We zaten naast elkaar op stoelen, te luisteren naar een concert ("de Bolero"). Eerst gebeurt er niets, maar langzamerhand heeft iedereen een klein ongemak. De een heeft de hik, een ander jeuk, de derde moest nodig plassen, etc. Terwijl de muziek steeds harder speelt, wordt het ongemak steeds sterker. Op het eind waren we allemaal vreselijk gek aan het doen, en het publiek lag in een deuk.
Hoewel we alle 6 wel een beetje zenuwachtig waren, ging alles toch erg goed. Het duurde voor ons gevoel zelfs te kort. Na afloop hadden we hapjes en drankjes, en praatten we gezellig na met onze vrienden.

De Philips Delegatie

Een week na het bezoek van Ad en Mieke (zie deel 27 kregen we alweer bezoek! When it rains it pours... zeggen ze hier. Maar het was weer erg leuk. Dit keer kwamen vier oud-collega's van Gerard, Philips mensen: Pieter, Heidrun, Tom en Theo. Ze kwamen aan op de dag van de toneeluitvoering (zie hierboven), en ik had ze gevraagd om (ondanks de jetlag) te komen. Gerard haalde ze af van het vliegveld en gooide ze vol met koffie en cola, om ze maar wakker te houden. De uitvoering duurde tot 21.30, en ze bleven zelfs nog even napraten, maar rond een uur of tien (dit is zeven uur 's ochtends Nederlandse tijd) moesten ze de strijd toch opgeven. Maar, ere wie ere toekomt: Ze zijn nu de officiele recordhouders van Opblijven Na Aankomst Met De KL605.
De volgende dag hebben we ze meegenomen naar Castle Rock, voor dezelfde hike die we twee weken eerder met Ad en Mieke deden in Deel 27. 's Avonds hebben we een barbeque gehouden, met veel worstjes, zalm, kipsate, mais. Als dessert hadden we marsmallows. De truuk is om de marsmallow te laten smelten boven een gloeiend kooltje, zonder dat-ie van het stokje valt, zwart geblakerd wordt, of vlam vat.
Na de BBQ gingen we een DVD kijken: Shrek. Maar halverwege de film, zo rond een uur of 9, hoorden we opeens een vreemd geluid: Grrrrrr, Grrrrrr, Snorerrrrr, Snurkrrrrr. Het zou toch niet.....???? Ja hoor, vier slapende gasten. Welterusten. The Jetlag strikes again......

How to see even more of San Francisco in one day

In de vorige aflevering (deel 27) schreef ik over het bezoek van Ad en Mieke aan ons, en dat we ze in 1 dag de belangrijkste bezienswaardigheden van San Francisco hebben laten zien. Het was tijd om ook dit record te breken: hoe kunnen we in 1 dag NOG MEER laten zien. OK, hier is wat we hebben gedaan:

Twin Peaks: heuvel met uitzicht over de stad, verrekijkers in de aanslag!
Alamo Square, het grasveld met de beroemde Victoriaanse huizen, "the Painted Ladies".
Golden Gate Bridge, naar 1e paal gelopen en terug. Altijd een topper!
Lombard Street afgereden, de most crookedest street of the world
Union Square, een gezellig plein, omringd door winkels en wolkenkrabbers
rit met de Cable Car naar..
Fishermans Wharf (zeeleeuwen, kaartjes gekocht voor Alcatraz-tour twee dagen later)
kop Clam-Chowder-in-a-Sourdough-Bowl (vissoep in uitgehold brood) op Pier 39 gegeten
Filbert Steps (trappen langs hangende tuinen) omhoog naar Telegraph Hill
Coit Tower (brandweer monument, met lift omhoog, uitzicht over downtown)
gelopen door North Beach (italiaanse wijk) langs The Stinking Rose, het beroemde knoflook-restaurant
China Town: kleine winkeltjes, restaurantjes, muziek, krekels en kimono's
Tussendoor prachtig uitzicht op de TransAmerika Pyramid, de beroemde wolkenkrabber

Het is echt waar. We hebben het allemaal in 1 dag gezien. We reden 's ochtends om een uur of 9 bij ons weg, en we waren om 7 uur 's avonds weer terug in Sunnyvale, zodat Gerard zich bij ons kon voegen om samen uit eten te gaan. Dus bij het volgende bezoek kunnen we misschien nog meer....? Wie durft?

Karina

Mijn nichtje Karina, dochter van mijn broer Aart en zijn vrouw Renu, is inmiddels alweer 5 maanden oud. Hier zijn wat foto's. Is ze niet schattig?

Kijk op www.karinabik.com voor nog meer foto's. Mocht de layout van de webpagina je bekend voorkomen, dat klopt. Ik ben namelijk de "webmaster".

Engelse les

Op speciaal verzoek: de dennenappel. OK, een dennenboom is een pine. Een appel is een.... juist, apple. Dus een dennenappel is....... pineapple? Nee, dat is een ananas! Het goede antwoord is pine cone.