G&E in de USA.
Deel 32: Bezoek aan Nederland

November 2004

40 jaar bij elkaar

Afgelopen september waren mijn ouders 40 jaar getrouwd! We wilden natuurlijk dit graag met elkaar vieren. Alle kinderen bij elkaar, met de kleinkinderen. Mijn ouders wilden geen feest geven, en daarom hadden we bedacht dat we ze moesten verrassen met een surprise-bezoek van mijn broer en ik uit Amerika. Maar mijn zus was precies op de heugelijke dag uitgerekend met haar tweede kindje. Daarom besloten we dat we het verrassingsbezoek beter in november konden plannen.
Nu zijn mijn ouders zeer actief in allerlei besturen, dus we moesten er wel voor zorgen dat ze die week niets hadden gepland. Mijn zus regelde twee huisjes in een bungalowpark in Twente. Ze nodigde mijn ouders uit voor een midweekje in Twente, zonder natuurlijk te vertellen dat er stiekem nog wat meer te gebeuren stond.
Gelukkig slaagden we er allemaal in om het geheim te houden. Het was wel moeilijk, zeker toen mijn vader mij belde, precies op het moment dat de taxi voorreed, en we onze koffers moesten inladen. Ik heb maar gelogen dat we wegmoesten naar een afspraak met vrienden om te lunchen. "Sorry pap, ik moet nu ophangen". Ze hadden echt niets in de gaten!

Een midweek in Twente

De lange reis
Mijn broer Arjan, zijn vrouw Renu en baby Karina (inmiddels 11 maanden oud), en Gerard en ik reisden allemaal tegelijk naar Nederland. We wonen immers vlak bij elkaar. Het is een lange reis van SFO naar AMS, zo'n 10 uur vliegen. En helemaal lang als je een nieuwsgierig kindje bij je hebt. Die wil rondkruipen. Maar dat gaat een beetje moeilijk in een vliegtuig. Op de foto links mijn broer Arjan met dochtertje Karina. Op de rechterfoto v.l.n.r. Arjan met Karina, zijn vrouw Renu en ik. We zien er een beetje moe uit....

De grote verrassing
Moe en slaperig van de lange reis kwamen we op Schiphol aan, waar we onze vier gigakoffers en handbagage nog net in de huurauto konden proppen. Van daaruit reden we naar Twente, waar we rond de afgesproken tijd aankwamen in VillaPark Eureka. Mijn zus+gezin en mijn ouders waren al gearriveerd. We klopten aan en SURPRISE, daar waren we dus! Mijn ouders hadden echt niets in de gaten gehad, en ze waren stomverbaasd. Hoe kan dat nou toch? Jullie allemaal hier? Zaten jullie allemaal in hetzelfde vliegtuig? Wat is Karina groot geworden...! En wij konden op onze beurt kennismaken met Emma, mijn pasgeboren nichtje.

Taart
Mijn zus had een taart meegenomen voor het 40 jarig jubileum, en die moesten mijn ouders natuurlijk samen aansnijden. Intussen gaf mijn neefje Daan (zoon van mijn zus, en verkleed als zijn held ridder Floris) een knuffel aan mijn nichtje Karina (dochter van mijn broer).

The Bik Picture
De maanden voor ons bezoek aan NL hadden mijn broer en ik in het geheim een DVD voor mijn ouders gemaakt, waarin we herinneringen aan onze jeugd ophalen. Onder regie van Arjan hadden we bijna een uur lang scenes gefilmd, thuis, en op locatie, waarin we terugdenken aan onze jeugd. De vakanties in Zwitserland en Luxemburg, de schildpadden in de tuin, de liedjes die we in de auto zongen, het luciferdoosje in de koelkast, en de bananenschillen over de schutting. Het was erg leuk om de film te maken, maar natuurlijk nog leuker om hem aan mijn ouders te laten zien! En .... actie!

Samen in 1 huisje
Het werd een gezellige week met elkaar. Als je zo ver van je familie wegwoont, is het al leuk om bij elkaar te zitten. We sleepten wat tafels en stoelen van het ene huisje naar het andere, zodat we met zijn tienen konden ontbijten en koffiedrinken. Op de linker foto sta ik met mijn nichtje Karina. Op de rechterfoto zie je onze twee huisjes, naast elkaar, met twee buggies, klaar voor een wandeling.

Bad Bentheim
Mijn neefje Daan (3.5 jaar oud) is een grote fan van Floris, de oude kinderserie met Rutger Hauer in de hoofdrol. Ik heb er vroeger ook graag naar gekeken, en de serie is nu op DVD uitgebracht, en blijkt nog steeds leuk, zelfs voor een nieuwe generatie kinderen. Daan rent het liefst de hele dag rond verkleed als Floris, compleet met cape, muts, en zwaard. Daarom leek het ons leuk om een echt kasteel te bezoeken. Vlak over de grens bij Oldenzaal ligt kasteel Bad Bentheim, dus daar gingen we naar toe.

Helaas, helaas, vanaf 1 november bleek het kasteel alleen in de weekenden geopend. Dan maar een kopje Heisse Schokolade mit Apfelgebach und Sahne. Gelukkig was Daan al heel tevreden met het rondrennen over de binnenplaats, terwijl hij met zijn ridderzwaard zwaaide.

Via een mooie route reden we naar de watermolen van Singraven, vlakbij Denekamp. Arjan, Renu en Karina poseren hier voor het Huis Singraven, een leuk optrekje tegenover de watermolen.

Daarna heerlijk pannenkoeken gegeten in de Lutte. Ze hadden wel 200 soorten pannenkoeken, zowel hartig als zoet. Op de tweede foto van links zie je mijn zus Charlotte met haar zoon Daan. Op de derde foto zie je (vlnr) mijn moeder, mijn vader, schoonzus Renu, en aan de andere kant van de tafel (vlnr) broer Arjan, ikzelf , zwager Helger. Op de laatste foto sta ik met mijn nichtje Karina.

Markt in Ootmarsum
Terwijl Arjan, Karina, Daan en Helger gingen zwemmen (de eerste keer voor Karina!) gingen wij naar de markt in Ootmarsum. Het is een leuk klein plaatsje met een gezellige markt, maar helaas werd er net een kermis opgebouwd. We dronken er koffie, en ma heeft mij een leuk grijs/zwart gestreept vest cadeau gedaan. Op de eerste foto v.l.n.r.: mijn schoonzus Renu, zus Charlotte, ma Bik, en tenslotte Elies (dat ben ik dus).

Kasteel te Vorden
Daan en Renu wilden graag nog meer kastelen zien, dus togen we op de laatste dag van onze "midweek" naar Vorden toe. Het was behoorlijk koud, zeker voor degenen onder ons die al jaren in California wonen! Gelukkig hadden we ons goed voorbereid met dikke jassen en mutsen. We zijn in Vorden eerst wat opgewarmd in een restaurant, met sate, tosti's en soep, en zijn daarna naar het kasteeltje (gemeentehuis, helaas ook weer dicht) gelopen.
Daarna hebben we tijdelijk afscheid van elkaar genomen. Gerard en ik gingen een paar dagen logeren bij Gerard's broer in Markelo, en de rest ging naar Gouda toe.

Onder den oolden meulen

Tijdens ons korte verblijf in Markelo hebben een soort van reunie gehouden van Gerards familie. Gerards broer Harry had een ruimte gehuurd bij de oude molen De Hoop in Markelo, waar we elkaar allemaal op de koffie + krentenwegge konden ontmoeten. De meesten van ons hadden elkaar voor het laatst gezien bij de crematie van Gerards moeder, nu was het tijd voor een wat feestelijker samenzijn.

We kregen zelfs allemaal een rondleiding op de molen zelf. Ik werd uitgekozen om te demonstreren dat een vrouw best wel een zware zak graan of een volwassen vent kon optillen, via het ingenieuze mechanisme van tandrad en hefboom in de molen. Na afloop van de koffietafel zijn we wezen eten in de Italiaan in Markelo.

Op de poffertjes bij Gerard en Elies

Op zondag 6 november hebben we vele vrienden en familieleden mogen begroeten tijdens onze "audientie" in de poffertjeskraam In de Salon. Bij onze vorige bezoekjes aan Nederland hebben we veel vrienden opgezocht, maar daar ging heel veel tijd in zitten. Zoveel dat mijn ouders klaagden dat ze ons helemaal niet zagen, omdat we pas 's avonds laat thuiskwamen, en 's ochtends uitsliepen, en de rest van de dag op pad waren. Dit jaar wilden we eens wat anders proberen, en kozen voor dit formaat. We hebben heel veel vrienden weer gezien, maar het nadeel was natuurlijk dat we voor niemand veel tijd hadden. De poffertjeskraam barstte uit haar voegen, en we konden eigenlijk met niemand een lang gesprek hebben. Dat is jammer, maar we hebben wel erg veel mensen mogen spreken, sommigen hadden we al drie jaar niet gezien. We hopen toch dat iedereen het gezellig heeft gehad, en volgende keer doen we het waarschijnlijk weer anders.
Allemaal hartelijk bedankt voor de cadautjes! We hadden gelukkig een extra koffer bij ons voor alle spellen, boeken, (scheur-)kalenders, schildpadden, bloembollen, drop, en Sinterklaas-snoep.

Naar de Loire

We hadden maar liefst drie weken vakantie genomen, omdat Renu een sabbatical leave van een maand had gekregen (dat is in de VS een grote luxe). Renu wilde graag kastelen zien, dus hadden we een huisje in Frankrijk gehuurd, vlakbij de Loire. Het was een Centerparcs huisje, op het park waar we 6 jaar geleden ook met Gerards moeder waren geweest. Dit keer hadden we een VIP huisje gehuurd, met twee slaapkamers en twee badkamers. Onze badkamer had een douche met "Turks stoombad", die van Arjan en Renu had een gigantisch bubbelbad. Zo groot dat daar wel vier personen in konden zitten.

Het eerste kasteel dat we bezochten was Chambord. Imposant, maar koud en ongemeubileerd van binnen. Vanuit de verte lijkt het silhouet van het kasteel op een overvol schaakbord. Beroemd is de dubbele wenteltrap, die mogelijk ontworpen is door Leonardo da Vinci.

De volgende dag bezochten we Cheverney. Het stond model voor kasteel Molensloot (Moulinsart, Marlinspike Hall) waar Kuifje (Tintin), Kapitein Haddock en professor Zonnebloem (Calculus) woonden.

In tegenstelling tot Chambord heeft dit kasteel luxe ingerichte, weelderig gedecoreerde ruimtes. En lekker warm binnen....!

Twee lugubere bezienswaardigheden maakten het bezoek aan dit kasteel memorabel: een hal met de geweien van honderden afgeschoten herten, en het dagelijkse voeden van een troep jachthonden...... Niet geschikt voor slappe magen.

Een ander beroemd Loire kasteel op ons programma was Chenonceau, een juweeltje van een kasteeltje, gebouwd over de Cher, een zijrivier van de Loire. Modern detail: audiorondleiding op een iPod.

Leonardo da Vinci huis In Amboise bezochten we het chateau du Clos Lucé, een leuk oud huis waar Leonardo Da Vinci zijn laatste drie jaren heeft doorgebracht. In de kelder en in de tuinen rondom het kasteel staan modellen van de machines die LdV heeft bedacht: bruggen, helicopters, een kanon en een tank. Op de foto linksonder staan mijn broer Arjan en ik in de tank, die je zelf kan ronddraaien. Een spectaculaire zonsondergang zorgde voor een mooi plaatje.

Op een van de laatste dagen bezochten we het Stadskasteel van Blois, een wonderlijk gebouw, met een Gothische hal, een renaissance vleugel en een neoclassisistische aanbouw, alles rondom een centrale binnenplaats. Ook hier weer een wenteltrap, deze keer aan de buitenkant.
Na het bezoek aan het kasteel wilde ik graag naar het Houdini-huis, maar dat bleek helaas gesloten vanaf 1 november. Grr, het lijkt wel of alles in Europa dicht is in de winter. Ook het eten van een lunch na 2 uur 's middags bleek in Blois niet mogelijk. Er waren wel cafe's en lunchrooms open, maar je kon alleen maar iets drinken..... Dat viel wel even tegen als je al drie jaar in de VS woont, waar alles altijd open lijkt te zijn.

De laatste paar dagen waren we weer in Nederland, waar we nog lekker gewinkeld hebben, vrienden hebben bezocht, in de file hebben gestaan, en natgeregend zijn. In de hagelbuien vertrokken we tenslotte weer naar het warme California.