G&E in de USA.
Deel 34: Kerst en Nieuwjaar, samen met elkaar
december 2004/januari 2005
Dit wordt waarschijnlijk de laatste aflevering "oude stijl". Ik ben net begonnen om een "blog" op te zetten, een soort internet-dagboek. De eerste afleveringen zijn daar nu (mei 2005) opgezet, maar ik wilde nog wel deze aflevering afmaken.
Stanford Choir
Met kerst heb ik meegezongen met het Stanford Koor, in de Stanford Memorial Church. Dat was iets dat ik graag wilde doen. Via een collega was ik aan het email adres van de dirigente gekomen, en ik heb haar een mailtje gestuurd of ik misschien dit jaar mocht meezingen. Dat was goed, want met de feestdagen gaan bijna alle leden (merendeel studenten) van dit koor naar huis, om de kalkoen bij moeders thuis te eten! Het "restkoor" bestaat dan nog uit de achtergebleven wetenschappelijke medewerkers en gepensioneerden, dus wat hulp was welkom. Er waren slechts drie repetities voor de kerstconcerten, waarvan ik de eerste heb gemist omdat ik naar een verkeerde repetitieruimte werd gestuurd! Dus er bleven maar twee repetities over, niet veel om allerlei nieuwe liedjes te leren. Zou jij de wijs van "Good King Wenceslas" of "I saw three ships come sailing in" weten? Ik kreeg een stapel muziek in mijn handen gedrukt, werd tussen twee sopranen ingezet, en zingen maar. Gelukkig bakten de anderen er ook niet zoveel van. Thuis heb ik hard geoefend, en het is fijn dat je tegenwoordig via Internet allerlei MP3tjes en Midi files kunt downloaden om te oefenen.
Er waren twee uitvoeringen, een op Kerstavond, en een op Kerstmorgen, met min of meer hetzelfde programma. Het ging allemaal niet vlekkeloos (wat wil je ook met zo'n korte voorbereiding), maar ach, dat maakte allemaal niet zoveel uit. Het was geweldig leuk om in die grote kerk - die twee keer bomvol zat - te mogen zingen, boven bij het beroemde orgel. Een hele ervaring!
Jammer wel dat na afloop iedereen gewoon wegliep. Niks geen praatje achteraf, of bedankje. Gewoon op zijn Amerikaans, onpersoonlijk, wegwezen. Of heb ik zo slecht gezongen? Ik zal het wel nooit weten. Kijken of ze me volgend jaar weer willen hebben! Hahahaha.
Hieronder nog wat foto's van de beroemde kerk.
Bezoek van Anke, Michiel en Joris
Op tweede kerstdag kwamen er eindelijk weer bezoekers uit Nederland! Anke met haar twee zonen Joris (9 jaar) en Michiel (12 jaar). We hadden er erg naar uitgekeken, en we hebben een fantastische tijd gehad. Ze bleven twee weken op bezoek, en wat hebben we veel gedaan en gezien!
Natuurlijk gingen we naar San Francisco om de toeristische attracties te bekijken. Eerst gingen we naar het uitzichtspunt Twin Peaks, met een prachtig uitzicht over de stad. Vervolgens gelopen over de Golden Gate brug, en naar Pier39 met al de winkeltjes, en de zeeleeuwen.
We zijn ook naar het gevangeniseiland Alcatraz ("The Rock") gegaan, met de boot. Het was die dag erg regenachtig, maar gelukkig hield het precies op met regenen toen we aan boord gingen. Op het eiland kun je een rondleiding maken met een walkman op, erg leuk.
Beroemd is natuurlijk de binnenplaats, waar de gevangenen een uurtje mochten luchten. De film "Escape from Alcatraz" is echt hier opgenomen. Vanaf het eiland heb je ook een mooi uitzicht op San Francisco.
Eenmaal weer op vaste wal, een heerlijke hamburger met frietjes, en een mierzoete milkshake in Johnny Rockets aan de Fishermans wharf. Daarna met de Cable Car naar het centrum, waarbij de mannen in ons gezelschap flink hebben "gehangen".
De volgende dag zijn we naar Ano Nuevo geweest, een natuurreservaat waar in de winter zeeolifanten (een soort zeehonden) hun babies krijgen, en paren voor de pups van het volgende jaar. Met een ranger mag je vlakbij de grote dieren komen, iets dat we vorig jaar ook met mijn ouders en zus+zwager hebben gedaan. Erg indrukwekkend!
We zijn ook een paar dagen weggeweest, op een kleine trip naar Los Angeles. Daar sliepen we in een luxe hotel pal aan Hollywood Boulevard. Op de 13e verdieping schijnt hier een spook te wonen, maar we hebben er gelukkig niets van gemerkt! Het hotel was schuin tegenover The Chinese Theater, waar de hand- en voetafdrukken van bekende artiesten vereeuwigd zijn. Voor het theater dook ook ineens Spiderman op, en Jorig ging natuurlijk met hem op de foto. Hollywood Boulevard is de laatste jaren behoorlijk opgeknapt. Het was een jaar of 10 geleden een zeer gevaarlijke en verloederde buurt, maar inmiddels zijn er wat mooie winkels geopend. En natuurlijk zijn er veel bioscopen. Je kunt van daaruit ook de beroemde HOLLYWOOD letters zien.
Vlakbij lag ook het attractiepark Universal Studio's, de belangrijkste reden van onze trip naar LA. Daar hebben we een leuke dag doorgemaakt. We hadden VIP tickets gekocht, en mochten dus overal met voorrang in. Lekker niet in de rij staan, maar gewoon nog een keertje de attractie in.
Het tramritje in Universal was als vanouds leuk. We werden aangevallen door de haai uit "Jaws", bijna natgeworden door een waterslide in een Mexicaans dorpje, reden door de set van "Desperate Housewives" (Weisteria Lane), en maakten een aardbeving in een metrostation mee.
De Back To The Future Ride was nog altijd geweldig, mijn favoriet! Daarna lekker nat geworden in Jurrassic Park, waar je eerst in een rubberboot rustig tussen de dino's ronddobbert, maar daarna opgetakeld wordt, en een gigantische smak naar beneden vanaf een zeer steile helling maakt, patsboem in het water (zie foto's). De nieuwste "ride", the Mummy, was ook geweldig. Het zou de snelste ride ter wereld zijn, en je gaat eerst vooruit, maar daarna achteruit, zodat al je organen lekker opgeschud worden. Zullen we nog een keer?!
Later op de dag begon het te regenen, maar dat gaf niet want ik was toch al zeiknat van Jurassic Park geworden. Hahaha, positief bekijken! De grote openluchtshow "Waterworld", toch een zeer natte show, werd zelfs afgelast. Het was te gevaarlijk voor de acteurs. Jammer, want we hadden de jongens er veel over verteld, en ze hadden het graag gezien. Gelukkig ging het optreden van de Blues Brothers wel door, in een binnentheater.
De terugreis naar Sunnyvale verliep iets anders dan we hadden gepland: vanwege de hevige regen- en sneeuwval was de bergpas van Interstate 5 afgesloten. Oeps, hoe komen we nu terug? Gelukkig bleek er een alternatieve route, via de 101. Wat langer, maar die route bracht ons wel langs het prachtige strand van Santa Barbara, waar we gestopt zijn voor een pizza, en een korte wandeling over de pier.
Mijn broer Arjan, die bij Intel werkt, gaf ons een leuke rondleiding langs de cubicles, de clean rooms en het Intel museum. Wat is een halfgeleider? Hoe spel je je naam met nullen en enen?
Er was ook tijd voor een paar van onze favoriete "hikes" , in Castle Rock en Russian Ridge.
Mijn broer Arjan, zijn vrouw Renu en dochter Karina (1 jaar oud) hebben ons gastvrij bij hen thuis ontvangen voor een gezellig diner.
Nog een hoogtepunt: het bezoek aan EA,oftewel Electronic Arts, de grootste producent van computerspellen. M&J hadden gezien dat het hoofdkantoor van EA hier in de buurt was, in Redwood City, en wilden niets liever dan een bezoek aan de makers van hun favoriete games. Een beetje Google-len en we hadden het adres gevonden. Maar zouden ze ons wel binnenlaten? We reden naar het bedrijf, en helaas, het zag er gesloten uit. We gingen de lobby binnen, en we konden inderdaad niet naar binnen zonder personeelspas.
Maar opeens was daar een aardige meneer, die daar werkte, en hij wilde ons best wel de consumentenservice afdeling laten zien. We kregen een visitor pas en hij nam ons mee naar boven, waar hij een kleine rondleiding gaf, en ons een paar posters in de hand drukte. Daarna nam hij ons weer mee naar de balie en vertelde dat er een mooie lobby met computergames was, een paar gebouwen verderop. Wij liepen daarheen, en ja hoor, niets teveel gezegd.
Een grote lobby met lounge-banken in vrolijke kleuren, een gigantisch groot scherm, en allerlei consoles met games. De jongens gingen gelijk achter de computerschermen zitten om te spelen. We vroegen nog eens bij de receptie of we naar binnen mochten, en hadden geluk: een beveiligingsman wilde ons wel de Grote Rondleiding geven. Het werd een onvergetelijke tour, waar we heel veel gezien hebben. Hier in Redwood City is het EA hoofdkantoor, dus veel kantoorruimtes, maar er waren wel opnamestudio's, sportsartikelen (ballen, shirts, petjes, met handtekeningen, die in de games gebruikt werden), een games-bibliotheek (ook met spellen van de concurrenten!), kantines, een sporthal, een fitnessruimte, een personeelswinkel, etc. Er was een verdieping waar het Lord of the Rings spel was ontwikkeld, maar die werd net afgebroken, en er was een nieuw maffia spel in de maak, waar we een sneak preview van te zien kregen. De jongens waren helemaal beduusd van deze geweldige rondleiding. Binnen mochten we natuurlijk geen foto's maken, maar hier dan toch twee kiekjes van Joris en Michiel bij de voordeur van EA.
We hebben nog zoveel meer gedaan! We zijn naar het Monterey Bay Aquarium geweest, naar Sausolito, de outlet stores in Gilroy, we hebben met Frodo en Lina geknuffeld, met de buren oud en nieuw gevierd, Flight Simulator gespeeld...... geen tijd om het allemaal te vertellen.
Op de laatste avond zijn we nog gezellig met zijn allen uit eten geweest in "Pasta Pomodoro", en met deze foto sluit ik dit stukje dan maar af. Het was geweldig! Michiel, Joris en natuurlijk Anke, hartstikke bedankt voor de geweldige tijd. We hebben genoten.
Einde van Deel 34: Kerst en Nieuwjaar, samen met elkaar
Alle nieuwe delen (vanaf mei 2005) zijn te lezen op mijn Blog-pagina's.
Ga terug naar nog meer avonturen van G&E in the USA.
Of ga terug naar Elies Bik's HomePage.