Monday, December 11, 2006

Tussen Sinterklaas en Kerst

Het is winter geworden hier in California. Nou ja, echt winter is het natuurlijk niet. Maar het heeft alweer flink geregend (en hard hoor!), de blaadjes vallen van de bomen, de regenputten in de weg zitten weer verstopt en het heeft zelfs 1 graadje onder nul gevroren. Mijn achterruit had een dun laagje ijs, maar de ruitenwisser had het er direct af, dus echt dik was het niet.

Intussen hebben we alweer een Thanksgiving achter de rug. De 6e sinds we hier wonen! Wat gaat het toch snel. Dit jaar vierden we het weer bij ons thuis, met als gasten mijn broer Arjan+vrouw Renu, en vrienden Ramona+Horea, met kinderen Alexander en baby Christian, en de moeder van Ramona.

Ik had lekker de hele dag gekokkereld. Vooraf een avocado/druiven/kaas salade, gevolgd door pompoensoep. Als hoofdgerechten kalkoenrollade, gebakken tofu, boontjes, cranberry-portsaus, gevulde portobello-paddestoelen, gevulde courgette. Arjan en Renu hadden mashed potatoes en spinazie-risotto meegenomen en Ramona's moeder had een heerlijke yoghurt/roomtaart met vruchten gemaakt.






En vorige week was het alweer Sinterklaas. Net als voorgaande jaren bracht de goedheiligman ook een bezoek aan de Bay Area, en ook nu weer verleende ondergetekende haar medewerking. Twee leden van de Tol Toneelclub (Saskia en ik), versterkt door Gon en Bob, trokken de stoute Pietenschoenen aan. Annette Tol had weer een leuk verhaaltje bedacht: de WegwijsPiet was Sinterklaas kwijtgeraakt. Hij kwam wel bij het goede zaaltje aan, maar Sinterklaas zat nog in San Pietcesco, een hotdog te eten. Wat nu? Konden de kinderen misschien morgen terugkomen? Gelukkig kwam alles nog op zijn pootjes terecht, en konden alle 60 kinderen een persoonlijk moment bij de goedheiligman (Sint Jan) doorbrengen, en een cadeautje mee naar huis nemen.

Op onderstaande foto's vind ik de WegwijsPiet (met pijl, in het roze/blauwe pak) wel heel erg op mij lijken.... En het schattige meisje is mijn nichtje Karina!






Nadat Sinterklaas weer naar Nederland (of was het Spanje?) vertrokken was, konden we weer aan de kerst beginnen. De eerste huizen zijn hier alweer versierd, heel Amerikaans. Het varieert van een eenvoudig rijtje witte lampjes rondom de contour van het huis (zoals wij hebben gedaan), tot allerlei kleurtjes, bewegende hertjes, kerstmannen op het dak, versierde lantarenpalen, en luide muziek in de voortuin. Er zijn een paar zeer extreme huizen hier in de buurt, waar alles op kerstverlichting gebied vertegenwoordigd is. Als die huizen de verlichting aandoen, gaan in heel Sunnyvale de lampen wat zachter branden, zo "over the top" is het allemaal. Maar wel leuk.

We kijken uit naar het bezoek van Harry en Ingrid! Ze komen overmorgen (woensdag) hier in San Francisco aan. We gaan met hen een "road trip" maken naar Palm Springs, San Diego, Tuscon en de Grand Canyon. Ik heb er zin in!

Als ik er niet aan toekom om kerstkaarten te schrijven, dan hierbij onze allerbeste wensen voor de kerstdagen en het nieuwe jaar!