Wednesday, February 20, 2008

Herstuikt

Enkel-update: week 3
Kleur voet: langzaam terug naar normaal
Schoenmaat: links 42, rechts 41

Het ging vorige week al een stuk beter met mijn voet. Ik kon alweer zonder krukken lopen, mijn enkel deed bijna geen pijn meer, en alles begon er weer een beetje normaal uit te zien. Kortom, Eliesje voelde zich weer bijna in staat om het afgelopen weekend de skies onder te binden, ha ha ha.

Ik deed het uiteraard voorzichtig aan, en toen ons vakantiehuisje van het afgelopen weekend (zie "Bear Valley") onderaan een steile helling bleek te liggen, maakten Gerard en mijn broer heel lief de trap en het pad voor mij sneeuwvrij.

Toen het zaterdagavond mijn beurt was om te koken voor 20 man, heb ik braaf bijna de hele tijd op een krukje gezeten, maar aan het eind van de middag begon mijn voet toch zeer te doen. Ik stootte ook nog mijn kop tegen het aanrechtblad, en sneed mijn vinger open aan een scherp blikje, maar ik zette moedig door, en maakte een stuk of 15 gerechten voor een vegetarisch buffet.

Die zondag deed ik heel voorzichtig op de piste, en ik droeg mijn hoge wandelschoenen. Het ging echt heel goed, en ik was blij dat ik van de sneeuwpret kon genieten. En toen opeens gebeurde het. Ik tilde Karina op om haar aan een vriend van ons te geven (die haar skiles ging geven) en ik voelde opeens mijn enkel heel langzaam van mijn voet wegglijden en als het ware uit de kom schieten - plop.

Daar lag ik dus te brullen op de skipiste, van pijn en van spijt dat ik niet braaf thuis op de bank was blijven zitten. Terug bij square one dus. Omdat ik mijn krukken niet naar Bear Valley had meegenomen, moest ik de rest van de tijd op handen en voeten, of hoppend op 1 been lopen....

2 comments:

Geesje vanuit nederland said...

Ai das niet zo fijn weet het uit eigen ervaring(heb dat ook verstuikte enkel)is nu ook beetje aan de goede kant.Maar doe het maar rustig aan dan breekt het lijntje niet.

caatje said...

he hoi elies,
hier is groningen weer.. wat een verhalen, leuk die fotoos van lideke, rita, saskia te zien en ik voelde al nattigheid bij het skiverhaal.. en ja hoor! ook ik heb ooit iets daar gebroken en nog steeds is dat een zwakke plek.. even pas op de plaats nemen! dat zul je nu wel geleerd hebben,
veel sterkte en tot lezens,
Caroline